چند نكته درباره اين روايت : الف ) علّامه شيخ الشريعه اصفهانى قدس سره مىنويسد ، در نسخه تصحيح شده كتاب « الكافى » كه نزد او موجود است اين‌گونه آمده : « و قال : لا ضرر و لا ضرار » ، يعنى اين عبارت با « واو » به ما قبل خود عطف شده است ، نه با « فاء » . « 1 » ب ) در كتاب احياء موات ، مسأله‌اى عنوان شده و در حكم آن ميان علما اختلاف است كه مالك چاه آب ، اگر نياز خود و حيوانات و زارعتش از آب چاه بر طرف شد ، آيا واجب است كه زيادى آب چاه را در اختيار كسانى كه براى آشاميدن خود يا حيواناتشان يا زراعتشان به آن نياز دارند بگذارد ؛ - حال خواه بلا عوض باشد ، يا در مقابل عوضى اين كار را انجام دهد - يا واجب نيست ؟ قول معروف آن است كه واجب نيست . ولى از شيخ الطائفه ، در

--> ( 1 ) . قاعدة لا ضرر / 16 : ( . . . وليعلم ، ان ما فى بعض النسخ من عطف قوله : « فقال لا ضرر ولا ضرار » بالفاء تصحيف قطعا ، والنسخ الصحيحة المعتمدة من الكافى متفقة على الواو ، فليكن على ذكر » .